X
تبلیغات
رایتل

کمی بیشتر

بیا تا کمی بیشتر فکر کنیم

سه‌شنبه 18 شهریور 1393 ساعت 21:50

هیس !!!

فعلا حرف نمیزنم ، کلا تو سوکوتم . . .


    ﺑﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ, ﻭ ﺍﺯ ﺳﻼﻣﺖ ﺩﻳﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺭﻭﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻫﻜﺎﺭﺍﻥ ﺗﺮﺣﻢ ﻛﻨﻨﺪ، ﻭ ﺷﻜﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﻌﻤﺖ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻛﻪ ﺷﻜﺮﮔﺰﺍﺭﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﻴﺒﺠﻮﻳﻲ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ، ﭼﺮﺍ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﻥ ﻋﻴﺒﺠﻮ ﻋﻴﺐ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺧﻮﻳﺶ ﮔﻮﻳﺪ؟ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؟


ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﺮﺩﻩ ﭘﻮﺷﻲ ﻓﺮﻣﻮﺩ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺑﺮ ﮔﻨﺎﻫﻲ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻩ! ﻳﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺖ؟ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ! ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻛﻮﭼﻚ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ، ﺍﻣﺎ ﺟﺮﺍﺕ ﺍﻭ ﺑﺮ ﻋﻴﺒﺠﻮﻳﻲ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻱ ﺍﺳﺖ. ﺍﻱ ﺑﻨﺪﻩ ی ﺧﺪﺍ ! ﺩﺭ ﮔﻔﺘﻦ عیب ﻛﺴﻲ ﺷﺘﺎﺏ ﻣﻜﻦ، ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻳﺶ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺑﺮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻛﻮﭼﻚ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻤﻦ ﻣﺒﺎﺵ، ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﻛﻴﻔﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﻱ، ﭘﺲ ﻫﺮ ﻛﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻴﺐ ﻛﺴﻲ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻋﻴﺒﺠﻮﻳﻲ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﻛﻨﺪ، ﻭ ﺷﻜﺮﮔﺰﺍﺭﻱ ﺍﺯ ﻋﻴﻮﺑﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﻙ ﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺯﺍﺭﺩ . . .


پ.ن : نهج البلاغه ، خطبه ۱۴۰ ، ترجمه محمد دشتی .

برچسب‌ها: امام علی (ع)
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک : عدم نمایش ایمیل بعد از درج
وب/وبلاگ :